Aan het woord

Kostersteam Piet van Heesch, Ad Kools en Herman Hovenier in de Servatiuskerk in Schijndel.
 
Recentelijk toch weer gemerkt, dat de functie van de koster onderbelicht is. Gezien de functie enigszins begrijpelijk. Zelden echt zichtbaar en dat tekent een optimaal functionerende koster. Een toelichting om het functioneren een beetje te omschrijven
Piet van Heesch -hoofdkoster-  zou de deur openmaken voor een concert. Jawel, anderhalf uur voor aanvang, om degenen die moesten voorbereiden de kans te geven tijdig klaar te zijn. Concert duurde anderhalf uur, daarna opruimen. Een zondagmiddag van vier uur is voorbij. Je doet het maar even.
Voor een regulier viering in het weekend moet je al snel  twee en een half uur rekenen.
Voor een uitvaart ben je zeker drie uur kwijt, met voorbereiding -liturgiekleding klaarleggen-, aandacht tijdens de uitvaart, boekjes klaarleggen, klokken luiden, kaarsen aanmaken, licht aanmaken, geluidsinstallatie aanzetten, aanreiken van wierook, Cd’s aanzetten en opruimen. Vooropgesteld dat door de gebruikers of voorgangers tijdig is aangegeven wat benodigd is, in het andere geval moet er toch de nodige energie gestoken worden om de juiste informatie te verkrijgen.
Niet veel werk? Jazeker wel. Met de aandacht voor al die zaken, toch steeds weer bij de les blijven. En telkens mag je weer ervaren dat met alle geduld en liefde gehandeld wordt. Tevens heeft Piet, ook de zorg voor voldoende kaarsen, hosties -dus tijdig bestellen-, controle -mede met anderen- van de liturgiekleding.
Gelukkig is Piet niet alleen in de functie. Samen met Ad Kools is het kosterschap een week op en een week af. Beiden worden weer geassisteerd door Herman Hovenier. Herman begeleidt de doopvieringen en is ook voor andere zaken altijd beschikbaar. Zijn ervaring heeft hij al op gedaan in de voormalige kerk van Onze Lieve Vrouw van de Rozenkrans.
Dank zij de inzet van deze kosters is het vertrouwen in hen dan ook groot.
 
Anton Bijnen, pastoraal assistent

 
 
 
Jack Geerts - acoliet kerklocatie Heilige Jacobus de Meerdere, Den Dungen
 
Er zal stilgestaan worden bij zijn jeugd, opleidingen/werk , gezin en vooral bij zijn rol in de parochie.
 
Jack is geboren in Gemonde en komt uit een gezin van acht kinderen. Als kind ging hij vaak met zijn familie naar de kerk. Tot het eind van de middelbare school is hij hier ook misdienaar geweest. Na de middelbare school ging Jack studeren: hij volgde de landbouwschool, middelbare tuinbouwschool en later nog een opleiding in de avonduren. Na een hele tijd in deze branche gewerkt te hebben is hij de ‘verzekeringswereld’ in gegaan waar hij nu nog steeds in werkt. In 1995 is hij getrouwd met Sandra van de Veerdonk en is hij in Den Dungen gaan wonen. De kerkgang heeft hij hier altijd vastgehouden. Samen hebben ze drie kinderen: Lenneke (18 jaar), Jelle (17 jaar) en Bauke (14 jaar).
 
Het gezin Geerts is zeer actief in de Dungense gemeenschap. Sandra en Lenneke zingen allebei bij het kerkkoor Crescendo. Sandra is ook bestuurslid van dit koor. Lenneke zingt ook bij jeugdkoor Triangel. Jelle is actief bij Gilde Sint-Catharina. In 1995 is Jack door Albert Schuurmans gevraagd om acoliet te worden. Hij hoefde hier niet lang over na te denken. Tot op de dag van vandaag doet hij dit met veel plezier.
 
In Den Dungen zijn er verschillende ploegen acolieten: een groep die de zaterdagavonden op zich neemt, een groep voor de zondagochtenden en een groep die de uitvaarten doen. Jack zit in de zondagochtendploeg. Deze ploeg heeft een aantal vaste groepen van 2 á 3 personen die ongeveer om de drie weken de Hoogmis op zondag dienen. Sinds kort hebben ze ook een groepsapp.
 
Jack heeft laatst in de Ware Jacob, het Dungense parochieblad, een oproep gedaan voor mensen die ook acoliet zouden willen worden. ‘De groepen zijn aardig klein. Een aantal mensen erbij zou geen overbodige luxe zijn. Den Dungen heeft sinds enige tijd een nieuwe kapelaan, Pieter Zimmerman. In deze veranderende situatie is het belangrijk dat we met z’n allen de schouders eronder zetten’, aldus Jack.
 
Jack gaf aan met heel veel plezier acoliet te zijn. Het is mooi om te zien dat een behoorlijk aantal mensen in Den Dungen een vaste kerkgang hebben. Ook van het koor kan Jack genieten: ‘We hebben een koor dat zich volledig inzet en waar het enthousiasme vanaf springt’. Ook uit de preken neemt hij regelmatig waardevolle dingen mee naar huis. Zo kan hij zich nog goed herinneren dat Pastor Van Beurden de kerkgang vergeleek met een verjaardag: je gaat er niet altijd met heel veel zin naartoe maar als je geweest bent heb je er nooit spijt van.
 
Buiten de kerk om zet Jack zich in voor de Dungense judovereniging. Ook is hij penningmeester van de moestuinvereniging.

 
Al om al kunnen we zeggen dat Jack, en zijn gezin, een flinke steen bijdragen aan de Dungense gemeenschap. Een familie waar je op kunt bouwen. We hopen nog lang van de inzet van Jack, en natuurlijk ook van zijn gezin, te mogen genieten.
 
                                               Chris van Doorn
 
 
 
 De vlaggen coördinator van de Heilige Michaelkerk aan het woord.
 
Als coördinator van de vlaggenploeg is mij gevraagd een stukje te schrijven over het vrijwilligers werk wat wij binnen de kerk doen.
Toen deze vraag mij voorgelegd, om coördinator vlaggenploeg te worden, hoefde ik daar niet over na te denken want dat was voor mij al gedaan, als je vrouw er voor zorgt dat de pastoor niks te kort komt wat betreft eten, de was, schoonmaken en alle andere taken dan is het bijna als vanzelfsprekend dat je wordt betrokken bij de werkzaamheden binnen de kerk.
Maar heb ik gezegd, wel op mijn manier d.w.z. de vlaggen boven de ingang van de kerk worden niet meer met een ladder geplaatst maar met behulp van een lange aluminium stok.
In totaal moeten er 6 vlaggen gehesen worden bij speciale gelegenheden, in geelwit kerkelijke kleur of de Nederlandse vlag en daar zijn we met 7 vrijwilligers voor omdat voor elkaar te krijgen.
Wij zorgen er altijd voor dat we met minimaal 2 man zijn om alle vlaggen te hijsen, vooral voor de grote vlag in de kerktoren is dat nodig want dat kun je nou eenmaal niet alleen.
Daar is de vlaggenmast ook vervangen, eerst was het een lange houten paal en nu hebben we daar een aluminium mast voor in de plaats gekregen, wat erg veel uit maakt in gewicht wat je naar buiten moet duwen.
Een ander voordeel is ook dat je een prachtig uitzicht hebt over een gedeelte van het dorp.
Uit betrouwbare bron heb ik gehoord dat er een 8e vlag bij moet komen want de pastoor heeft op een oude foto gezien dat er een vlag hing boven de voordeur van de pastorie.
 En zo zie je maar dat het vrijwilligers werk erg belangrijk is en zeker niet vrijblijvend, want je moet wel op elkaar kunnen rekenen als er dingen gedaan moeten worden.
 
Vlaggen coördinator; Koos van Grinsven. 

 
 
 
Hendrik bedankt !
 
Hendrik Klomp is op 2 juni 1935 geboren in een boerderij aan de Gemondseweg in Gemonde. Nu woont hij al heel lang, samen met z’n vrouw Corrie aan de St.Lambertusweg.
Zowat iedereen in Gemonde kent Hendrik.
Tijdens zijn werkzame leven bracht hij in Gemonde de post rond. Zodoende kende niet alleen bijna iedereen Hendrik, maar Hendrik kende ook iedereen en  geheel Gemonde.
 
Al vanaf 1956 was Hendrik collectant in de weekenddiensten in de kerk. Dit voorjaar, na 60 jaar collectant te zijn geweest, is hij daarmee gestopt. In het Brabants Centrum is daaraan met een mooi artikel aandacht besteedt. Maar Hendrik doet nog heel veel meer voor de parochie-eenheid St.Lambertus in Gemonde. Zo is hij al weer meer dan 15 jaar acoliet bij uitvaarten. En ongeveer 10 jaar is Hendrik ook hulpkoster geweest en verrichtte hij veel hand- en spandiensten in de kerk.
Zijn bekendheid met Gemonde was voor pastoor Peter Luijckx in 1996 aanleiding om Hendrik te vragen om het parochieblad “de Vier Gemalen” huis aan huis te verspreiden. Hendrik wist immers alle brievenbussen bijna blindelings te vinden. Het rondbrengen heeft hij in z’n eentje gedaan tot 2014. Toen kwam het Michaëlblad, dat ook door Hendrik werd verdeeld in een aantal wijken, en voor het rondbrengen daarvan kreeg hij assistentie van een aantal andere vrijwilligers.
Hendrik is erg maatschappelijk betrokken. Weinigen zullen het nog weten; maar hij was vroeger lid van de vrijwillige brandweer van Gemonde. En ook in de politiek was Hendrik geen onbekende, hij was bestuurslid van de plaatselijke Katholieke Volkspartij (KVP). Hij heeft in al die jaren deelgenomen aan vele plaatselijke initiatieven en zitting gehad in diverse werkgroepen.
Bovenaan zijn lijst van verdiensten mag toch wel worden vermeld dat Hendrik 8 jaar voorzitter is geweest van de Parochiële Caritas Instelling (PCI). Onder zijn voorzitterschap zijn vele veranderingen doorgevoerd, vooral met betrekking tot de verpachting van gronden die eigendom zijn van de PCI.
Wekelijks op dinsdagmorgen is Hendrik ook al zo’n 20 jaren actief in de onderhoudsploeg van de beide begraafplaatsen; zowel de oude begraafplaats in het centrum als ook de begraafplaats
De Hogert zien er altijd goed verzorgd uit. Ondanks zijn wat hogere leeftijd is hij nog steeds zeer actief. Je mag gerust stellen dat Hendrik een echte buitenmens is, want ook in zijn eigen tuin brengt hij veel tijd door met de verbouwing van groenten en bloemen. En als er dan nog wat tijd over is springt hij op de fiets om samen met zijn vrouw Corrie mooie fietstochten te maken.
Gesteld kan worden dat Hendrik een geziene figuur is in ons dorp. Voor zijn vele vrijwilligerstaken heeft hij dan ook volkomen terecht in 2010  een  koninklijke onderscheiding mogen ontvangen, maar nog belangrijker misschien, is er grote waardering binnen de (parochie)gemeenschap van Gemonde voor al het werk dat hij voor Gemonde doet en gedaan heeft. De titel van dit artikel is dan ook volledig op zijn plaats; Hendrik bedankt, en Gemonde hoopt nog vele jaren van jouw inzet te kunnen genieten.