Nieuws archief en achtergronden

Persoonlijk woord van pastoor As omtrent zijn nieuwe benoeming:

"Broeders en zusters in Christus,

Vandaag preek ik niet, want ik heb u iets zeggen dat belangrijk is. Ik zal maar direct met de deur in huis vallen. De bisschop heeft mij gevraagd om pastoor te worden van de Christus-Koningparochie in Veldhoven. In gebed, na een korte oriëntatie, heb ik gemeend dat ik op het verzoek van de bisschop moet ingaan. Dat betekent dat ik dan geen pastoor meer zal zijn van de H. Michaëlparochie en de parochie zal verlaten.

De redenen om aan dit verzoek gehoor te geven zijn verschillenden.

In de kerk en door de Kerk heb ik mijn priesterroeping ontvangen en heb daarop met vreugde geantwoord. Als de Kerk, de bisschop, mij nu roept voor een nieuwe functie, dan moet ik daar serieus over nadenken. Ik heb tijd gekregen om erover na te denken en er voor te bidden.

De bisschop kan natuurlijk niet alles weten, maar er zijn mijns inziens geen zwaarwichtige redenen die een nieuwe benoeming in de weg staan. Het mag niet zo zijn, dat de reden om niet op de vraag van de bisschop in te gaan is: ik wil niet, ik heb geen zin. Ons moeder zou zeggen: dan moet je maar zin maken. Een priester is een medewerker van de bisschop en staat in dienst van de Kerk. Een priester staat niet in dienst van zichzelf.

In onze H. Michaëlparochie zitten wij momenteel in een luxe positie dat wij drie priesters hebben terwijl Veldhoven, een stad van 44.000 inwoners er geen heeft. Er zijn nogal een aantal priesters de laatste maanden uit het actieve pastoraat getreden. De bisschop zit met veel plekken waar geen priester is en een priester hard nodig is. Zou ik dan niet egoïstisch zijn als ik nee zou zeggen? Als alle priesters nee zouden zeggen, dan kan een bisschop ook niets. Ik wil dienstbaar zijn voor de kerk van Jezus Christus.

Maar ik moet daarmee wel alles loslaten en afscheid nemen van mensen die mij zeer dierbaar zijn en van een omgeving, een plekje op aarde, waar het goed wonen is. Loslaten wat je lief is, doet pijn. Het doet mij ervaren: wij hebben niets blijvends in deze wereld.

Het geloof komt mij te hulp. Ik zie het geloof van de honderdman, en dat geloof werd door Jezus geprezen. De honderdman zegt: "Al ben ik zelf een ondergeschikte, ik heb weer manschappen onder mij; en tot de een zeg ik: ga, en hij gaat; en tot een ander: kom, en hij komt; en aan mijn knecht: doe dit, en hij doet het." Toen Jezus dit hoorde, stond Hij verwonderd over hem. Hij keerde zich om en zei tot het volk dat Hem volgde: "Ik zeg u: zelfs in Israël heb Ik zo'n groot geloof niet gevonden."

Christus heeft mij geroepen tot het priesterschap: Hij zei kom. En ik antwoordde: Hier ben ik God, uw wil te doen is mijn vreugde. Als Kerk mij nu vraagt: Kom!, dan kom ik. In geloof geef ik mij over aan de roep van de kerk. Ik heb het geloof dat als ik gehoorzaam ben aan de Heer Hij in mij Zijn werk kan doen, dat ik zijn instrument mag zijn. Hij zal mij te drinken geven aan de bronnen van levend water, Hij zal mijn dorst lessen, en ik zal leven.

Ik hoor ook Jezus tot zijn leerlingen zeggen: 'Wie mijn volgeling wil zijn, moet Mij volgen door zichzelf te verloochenen en zijn kruis op te nemen'. Vertrekken is een beetje sterven, het is afscheid nemen van de mensen die mij dierbaar zijn. Het is je kruis opnemen en verder gaan. Ik wil niet als de profeet Jona zijn, die chagrijnig naar Nineve gaat omdat hij van God moet. Christus vraagt blijmoedige mensen. Christus vraagt geen meelopers maar volgelingen. Dus sta ik moedig op en ga met opgeheven hoofd naar het land dat de Heer mij wijst.

Het wordt een nieuwe uitdaging. Ik neem de herinnering mee aan die 5 jaren Gemonde en die bijna 18 jaren Sint-Michielsgestel en aan de samenvoeging van de parochies. Ik wil niet achterom kijken. De toekomst ligt voor ons en ligt in Gods hand. Wat achter ons ligt is voorbij en komt niet meer terug! Ik wil niet zijn als de vrouw van Lot, die omkeek en in een zoutpilaar veranderde. Klamp je niet vast aan wat vroeger was, aan het oude want je raakt versteend!

En dan zie ik dat ik de parochie toegewijd aan de Heilige Aartsengel Michaël verlaat en ga naar de parochie van Christus Koning. Dat is toch een stapje hogerop, een promotie?

De enige kerk die zondags nog open is, de kerk van Meerveldhoven, is toegewijd aan Sint Lambertus. Meerveldhoven is een Mariabedevaartsoord, Onze Lieve Vrouw ter Eik. Ik kom zelf uit IJsselstein, waar Maria vereerd wordt als 'Onze Lieve Vrouw van Eiteren, hulp in de nood'. Nu mag ik pastoor worden van een Mariastad. Maria en Lambertus: Dat voelt toch aan als een thuiskomen.

Het is voor mij moeilijk deze beslissing te nemen en het u, die ik bemin, te vertellen. Wij twee, wij moeten scheiden. Maar ik neem u mee. Jezus zelf zegt: de oude wijn smaakt het best. De H. Michaëlparochie is voor mij als oude wijn.

Wanneer de benoeming ingaat is nog niet bekend. Eerst moet de huisvesting geregeld zijn. Er moet heel veel gebeuren om de pastorie bewoonbaar te maken. Ik vermoed dat dat wel enige maanden nog zal duren.

Na mijn ontslag als pastoor van de H. Michaëlparochie, wordt Joe Michael uw nieuwe pastoor. Hij blijft in Schijndel wonen. Kapelaan Pieter Zimmermann blijft wonen op de pastorie van de H. Michaëlkerk. Ik wens hen alle goeds en wens de Michaëlparochie Gods zegen toe. Er komt, dat moge duidelijk zijn geen nieuwe priester terug. Bidden om nieuwe priesterroepingen hoort bij het dagelijkse gebed van iedere gelovige.

Kapelaan Zimmermann is nog geen jaar geleden priester gewijd, hij kwam bij mij in de pastorie om rustig in te groeien in zijn priester-zijn. Het was voor mij even wennen een medebewoner te hebben, zeker als je lang alleen gewoond hebt. Maar het was goed en gezellig.

We zeggen wel eens: nood breekt wet. Voor het bisdom is de nood groot. En dan gebeuren er dingen die je niet wenst en die niet voorzien waren. Ik vraag u om goed voor pastoor Joe en kapelaan Zimmermann te bidden en te zorgen. Een priester is geroepen om gelukkig te zijn. En hij kan heel gelukkig zijn als hij veel lieve en goede mensen om zich heen heeft. En daar ben ik in Sint-Michielsgestel, Gemonde, Den Dungen en Schijndel niet bang voor.

Hoe alles is de toekomst praktisch geregeld wordt, weten we nog niet. Dat is de taak voor het nieuwe pastorale team. Ik kan wel één ding zeggen: Er worden na mijn vertrek geen kerken gesloten.

Tegen u kan ik allen maar zeggen: Blijf Jezus Christus trouw, blijf de Kerk trouw, zoals ik ook trouw wil zijn aan de kerk van 's-Hertogenbosch, die ik liefheb en mij zeer ter harte gaat. Wees positief, wees opbouwend en laten we ons kruis manmoedig dragen. Een kerk die bidt, een kerk die sacramenten viert, vooral het sacrament van Boete en Verzoening, die kerk blijft. Ga elke zondag naar de kerk, en ga ook eens door de week. Bidt om nieuwe priesterroepingen, bidt m katholieke huwelijken, bidt voor de bisschop, de paus en voor uw priesters en voor mij. Uw herders hebben uw gebed hard nodig. Ik bid elke dag voor u.

Ik wens u allen van harte Gods zegen. Het gaat u goed. Straks bent u van harte welkom in Veldhoven, maar dat regelen we later wel. Moge de vrede van Christus, de vrede die Christus is, altijd met ons zijn. Amen. " 

Pastoor Frank As.